Vanaf 7 oktober 2018
Koop je online tickets enkel via deze site
Koop nu tickets

Will Tura

Will Tura

Over zijn 75ste verjaardag.
“De getallen zeven en vijf zijn misschien twee gewone cijfers van de Lotto, maar als je ze achter elkaar zet, is het een indrukwekkend getal’.

2009. Over pensioen.
‘Vijf jaar geleden kreeg ik al papieren voor mijn pensioenaanvraag. Jenny heeft die toen netjes teruggestuurd. Ik had toen nog geen zin om met pensioen te gaan. Nu nog niet. Zingen is niet werken’.

2009. Over gezondheid.
‘Ik jog nog elke dag, maar minder fanatiek dan vroeger. Als er vroeger een knap meisje voor me liep, zette ik al eens een sprintje in. Nu laat ik ze lopen’.

2009. Over Will Tura.
‘Ik kan me niet voorstellen dat er een dag zal komen dat ik niet langer Will Tura zal zijn, maar alleen nog Arthur Blanckaert. Onmogelijk. De muziek zal mij nooit loslaten en ik zal de muziek nooit loslaten’.

2009. Over zijn muziek.
‘Ik heb een geweldig repertoire en 80 procent van mijn liedjes heb ik zelf gecomponeerd’.

2009. Over zijn familie.
‘Ik heb een ontzettend lieve vrouw en twee kinderen die hun eigen weg uitstippelen’.

2009. Over de dood.
‘Ik ben niet bang van de dood, maar wil nog lang leven. Om te zien of alles goed gaat met Jenny en de kinderen. En met mijn vrienden’.

2008. Over broer Staf.
‘Staf, mijn broer en toeverlaat, heb ik veel te vroeg verloren. Na tien jaar gaat er geen dag voorbij zonder dat ik aan hem denk’.

2008. Over hits.
‘Ik ben vandaag de gelukkigste zanger die er rondloopt. Ik prijs me gelukkig dat ik niet meer moet vechten om in de hitparade te staan. Ik werk nu enkel en alleen voor mijn publiek. Dat gelukkig zeer gevarieerd is’.

2002. Over zijn droom.
‘Op zijn sterfbed heeft mijn broer Staf me toegefl uisterd dat ik absoluut de plannen om een cd met een fi lharmonisch orkest op te nemen moest uitvoeren. Hij heeft me de wil gegeven om die droom waar te maken’.

2002. Over karakter.
“Ik hoor wel vaker dat ik niet snel kleur beken, dat ik me op de vlakte houd. Maar het is toch niet omdat je bekend bent dat je je meer of beter moet voelen dan een ander? Over muziek wil ik mijn ideeën verkondigen. De rest houd ik liever voor mezelf.”

2002. Over succes.
“Succes moet je verdienen. Door jezelf te zijn en vooral door gebruik te maken van de talenten die je hebt.”

2002. Over succes (bis).
“Vakernst, dat is het geheim. Helmut Lotti weet dat ook. Ik ben met mijn vrouw naar een concert van hem geweest. Ik viel achterover. Zo’n stem! Zo’n show. Zo moet je mensen overtuigen. Je moet geen hype zijn, maar een artiest.”

1998. Over zijn kinderen.
“Sandy en David heten Blanckaert. Niet Tura. Ze hebben me nooit een signaal gegeven dat ze in het vak willen gaan. Ze gaan gelukkig wel allebei hun eigen weg.”

1998. Over toeval.
“Mooi, ‘t leven is mooi was een ongeloofl ijk toeval. Als ik het liedje niet had gehad, was de vtm-boot wellicht zonder mij vertrokken. Het was de periode dat ik zonder grote hits zat en vtm heel wat nieuwe talenten lanceerde. Maar ik had een superhit beet. Soms moet je geluk hebben.”

1998. Over Vlaming zijn.
“Of ik geen spijt heb dat ik maar Vlaming ben? Neen. Bruce Springsteen zingt ‘Born in the USA’, en ik zing ‘Omdat ik Vlaming ben’. Ik ben blij dat ik voor een Vlaamse carrière heb gekozen.”

1998. Over succes (tris).
‘Te veel succes, te veel geld, te veel vrouwen, te veel alles, is slecht. Dan nuchter blijven is moeilijk. Echt succes is levensgevaarlijk. Heel de showwereld loopt vol ja-knikkers die alles goed vinden en verslaafd zijn aan glitter en glamour’.

1998. Over zijn voorbeelden.
‘Ik heb Presley zien aftakelen en ook Sinatra zien sukkelen. Ik denk niet dat dat mij ooit zal overkomen. Ik ben keihard voor mezelf’.

1998. Over zijn fans.
‘Ik heb altijd aan mijn publiek gedacht. Het zijn tenslotte toch die mensen die naar mijn optredens komen, die me laten leven van mijn muziek. Ik zou mijn fans nooit willen ontgoochelen.”

1998. Over zijn ongeval.
‘Het ongeval dat ik in oktober 1988 kreeg was verschrikkelijk. Ik kwam ‘s nachts thuis van een optreden toen ik een dametje met een twee pk moest ontwijken. Ik vloog tegen de vangrails. Auto in de prak, knie verbrijzeld en neus gebarsten. Vooral dat laatste zie je nog altijd’.

1998. Over de toekomst.
‘Ik heb al lang geleden bereikt wat ik wilde bereiken. Nu, ik heb geen kristallen bol. Ik kan de toekomst dus niet voorspellen. Ik wil gewoon verder doen. En mocht mijn vader nog leven, hij zou wellicht vragen wanneer ik nu eindelijk eens een fi lm zou maken’.

1998. Over zijn complex.
‘Na al die jaren succes, loop ik nog altijd met een complex rond. Ik ben maar tot mijn vijftiende naar school geweest. Daar zit ik mee. Dat is ook de reden waarom ik niet zo graag in het openbaar praat. Ik kan niet kwijt wat ik eigenlijk bedoel’.

1998. Over snelheid.
‘Ik test nu en dan eens mijn Turbo. Als de ruiten van de kar gaan trillen, rijd ik net geen 270 kilometer. Een paar minuten razen en dan is het weer voorbij. Ik kan echt niet zonder die kick’.

1998. Over de waarom-vraag.
‘’Toen ik vijftig werd had ik kunnen stoppen. Maar daar heb ik nooit aan gedacht. Ik kom uit een familie van heel gewone mensen. Een kasteel zegt mij niks. Ik ben blij met wat ik heb, dus ben ik heel rijk’.

1998. Over romantiek.
“Of ik romantisch ben? Ja, absoluut. En gevoelig. Misschien daarom ook dat we snel kinderen wilden. Opnieuw kunnen ontdekken wat ik thuis had gevoeld. En eindelijk was ik ook zelf vader. Natuurlijk heb ik ook heel wat moeten opofferen. Ik was niet altijd thuis wanneer Sandy en David naar me vroegen. Maar ik heb dat geruild voor wat ik wilde.”

2010. Over Turalura.
De eerste keer dat het Turalura album uitkwam, was dit mijn mooiste verjaardagscadeau. Dat 20 jaar later er een tweede Turalura album zou verschijnen, was voor de componist in mij te mooi om waar te zijn. Soms zijn dromen geen bedrog.’

2012. Op de vraag met welk cijfer hij zijn leven zou quoteren.
“Met een acht. Is dat hoogmoedig? Ik denk het niet. Ik voel me boven alles dankbaar voor het leven dat ik heb mogen leiden. Zeer dankbaar.”

2013. Over Triggerfinger op Pukkelpop.
‘Mijn dochter had me getrakteerd op een dagje Pukkelpop, zeker omdat de geweldige band Triggerfinger er optrad. Ik blijf het ongeloofl ijk straf vinden welke sound die live brengen met 3. Ze weten dat ik hen op handen draag. Als ik ze zie performen zou ik het liefst meteen mee met hen op het podium springen (lacht)’

2014. Over het verjaardagsconcert. ‘Tura 75’ in Veurne
‘Ik ben heel vereerd dat ik mijn 75ste verjaardag in mijn geboortestad heb kunnen vieren. Ik heb hier nog familie wonen, mijn ouders liggen hier begraven en ik kom hier ook gewoon altijd heel graag terug. Ik draag Veurne echt in mijn hart.’

2015. Over Steve Willaert.
"Ik denk nog vaak terug aan onze eerste ontmoeting. Ik had hem uitgenodigd op kantoor vanwege zijn fenomenale demo. Een week later zat hij in mijn vast orkest en ik prijs me gelukkig dat we nog steeds samenwerken want Steve zijn talent kent geen grenzen. Zonder hem had ik dit album niet kunnen maken. Hij is echt mijn muzikale rechterhand, ik hoop dat hij weet dat ik eindeloos veel respect voor hem heb."